Leirvik – Tveitvägen (Huglo)

Vanochtend was er veel te zien in de haven van Leirvik. Kleinere tallship-volgers moesten stuivertje wisselen en plaats maken voor enkele zeer grote tallships. De Frederic Chopin uit Polen leek al een hele flinke maar dat werd een kleintje toen de Statsraad Lehmkühl   ( 85 m.) achter hem afmeerde.

Nieuwkomers in de haven van Leirvik en anderen moeten plaats maken.

Het was heet in de haven. Windstil zoals we onderhand gewend zijn. Een lief stel jonge mensen kwamen langs met kranten en gratis bolletjes. Een aardige geste van de gemeente denk ik. De witte was hing gezellig te wapperen bij ons en we vertrokken in de hoop op een verkoelend briesje en een bestemming in de Hardanger fjord in het achterhoofd.

Dag Leirvik, tot ziens!

Net buiten de baai liet de schipper de boot motorloos drijven en gingen schip en Rutger begerig aan de slag om weer vissen binnen te trekken. Toen dat zo 1-2-3 niet lukte werd de motor weer gestart. Er stond geen wind dus zeilen konden we vergeten. Het reisdoel werd bijgesteld naar een ankerplek niet ver van Leirvik. Morgen zijn we van plan weer zuidwaarts te varen en dan moeten we misschien alles weer terug motoren. Vandaar het baaitje Tveitvägen op het eiland Huglo.

Tveithägen

Na de lunch met de krijgertje-bolletjes lagen we snel gedrieën in het nu 20 graden warme water en gingen Rutger en Herbert aan de slag met pokken verwijderen van romp en schroef. Rutger had weer de luchtslang en heeft heel wat pokketjes naar de bodem laten afzinken. Na een half uur was de accu van het ding leeg en heeft de rest van de pokken nog even uitstel.

Op pokken jacht.

 
De Oosterschelde zagen we ook weer voorlang schuiven. Alle tallships zijn nu op weg naar Bergen.

Oude bekende ‘de Oosterschelde’.

Het was weer een zeer warme dag. Onder deks was het beter uit te houden dan bovendeks. Een enkele geluksvogel kon plaats nemen in de hangmat.

Geluksvogel!

Ik ging even op bed; daar blijft het redelijk koel. Viel even in slaap met mij e-reader. Schrik wakker van een kkkkk…vlieg en op zoek naar de mepper rol ik op mijn reader. Kapot! De tweede al in een maand tijd. Ik moest echt huilen!
Dus verder alleen boeken op mijn pc. En dat leest niet lekker kan ik je zeggen. Misschien in Stavanger over een week kijken voor een nieuwe maar dat zal hier ook wel weer duur zijn. Net als alles. Ik weet ook even niet of ik er nog wel één wil. Het beeldscherm is zo verschrikkelijk kwetsbaar. Maar ik baal er enorm van!
Om even af te koelen van de kwaadheid op mijn stommigheid moesten we nog een keertje zwemmen. Wat is de buitendouche toch een succes. Heerlijk zoet afspoelen in de kuip!
Er zijn hier behoorlijk wat zomercabins en de speedbootjes racen af en aan. Best storend vind ik. Niet op letten zegt de rest van de bemanning. Hele jonge kinderen slepen zwembanden op full speed en kijken non stop achterom. Gewoon onverantwoord. Ik vraag me af of dit mag volgens de Noorse wet. Ze zijn beslist geen 16 jaar allemaal..
Rutger heeft achter in de middag de laatste makreel gebakken en geserveerd op een toastje. Mmmmm…samen met een enkel glaasje.

Makreel op toast…morgen weer nieuwe vangen Rutger!

Zo meteen ga ik de chili afmaken en misschien gaan we nog aan wal voor een wandeling. Hoewel ik daar van de rest van de bemanning nog niets over hebben horen roepen dus…ik houd mijn mond!

Haugesund - Leirvik

Om half 10 vertrokken we uit Haugesund. De voorspellingen wijzen richting aanhoudend mooi weer maar met erg weinig wind. Voorlopig klopt dat aardig. We motoren zacht over het Bomlafjord en spotten verscheidene bruinvissen. De vlag wordt wat hoger in de stag vastgemaakt zodat ie niet de hele tijd in ons gezicht waait als we staan te sturen. Wat is het toch handig om zo’n jonge gozer omhoog te kunnen sturen!

Rutger klaart het klusje met de driekleur wel even!

Rutgers visverbod is opgeheven vandaag en vol verwachting klopt zijn hartje! Vooralsnog is het noppes aan de lijn. We zien de prachtige driemaster “De Oosterschelde” ook langvaren! Die gaat naar Bergen, niet naar Leirvik. Jammer!

De ‘Oosterschelde’

De generator en de wasmachine kunnen het vandaag niet erg lekker met elkaar vinden.

Altijd wat aan de hand met de techniek!

De wasmachine vraagt teveel waarschijnlijk en dan gooit de inverter hem eraf. Dat schiet niet op en we zijn nu ECHT door onze onderbroeken en sokken heen! Schip en ik zijn het erover eens dat we de wasmachine ook gaan vervangen. Er zijn tegenwoordig veel zuinigere te koop die ook veel minder zwaar zijn. Na de vakantie maar eens op oriënteren.
Uiteindelijk heeft de was lang genoeg gestaan en een beetje gedraaid en starten we het spoelprogramma maar. Dat gaat gelukkig wel. Even later hangt de was gezellig te wapperen.

Gezellig, de wapperende was.

Helaas blijken Rutger en Herbert een aantal ‘lonly heart’ sokken te hebben. Waar is hun maatje sok? Geen idee! Geeft niks, zegt Rutger, doe ik gewoon twee verschillende sokken aan, mam! Hahaha…kan ook toch?

De ‘lonly heart-sokken’.

Het lijkt een heel klein beetje te gaan waaien vanaf zee. De gang wil er echter maar niet inkomen. Grootzeil bakboord, gijpen, boom erin, boom aan de andere kant, gijpen….de jongens blijven er maar mee bezig. En het is zoooo warm…niet dat we klagen hoor!
Pas na 3 uur ‘s middags komt er echt ietsje meer wind en tippen we af en toe de 3 knopen. Rutgers geduld wordt beloond…hij vangt twee makrelen maar één kiest voortijdig voor het leven en ontsnapt aan koppensneller Rutger. Mmmmm…broer of zusgaat ook weer even in de koelkast! Tegen zessen zijn we pas in Leirvik waar verschillende taal ships mooi of minder mooi liggen te wezen.

Veel bedrijvigheid in de buurt van Leirvik.

We eten risotto al la marinara, courgette en gebakken makreel. Godenmaal! Daarna doen Herbert en Rutger een reuze afwas. Ik probeer nogmaals wifi te vinden met onze powerwifi antenne in de stag gehesen. Ik vind een open verbinding maar uploaden mislukt helaas. Nog geen blog op het net kunnen plaatsen. Balen! Toch minder leuk als ik het straks thuis pas erop kan zetten. Maar niks aan te doen.
We gaan wandelen langs het waterfront. Ziet er gezellig uit met al die crews van de bezoekende tall ships.

Tallships aan de overkant.

Zahree aan de wal van Leirvik.

Even aan de wandel door Leirvik

Elsemieke belt Rutger dus die is ook helemaal blij!

Els belt.

Later strijken we op een terrasje neer.

Borrel op het terras.

Daar kan ik in ieder geval even appen met het thuisfront en halen we wat nieuws op over dat verschrikkelijke vliegtuigongeluk. Ook een vriend van een vriend van Doenja is erbij omgekomen. Ik heb er echt slecht van geslapen. Ook ons had dit kunnen treffen. Wat is dat toch, gewoon een burgervliegtuig. Wat voor een wereld leven we eigenlijk in? Wie is hier verantwoordelijk voor?
Nu zijn we weer aan boord en is het om kwart over elf eigenlijk nog steeds niet echt donker. Morgen is het plan het Hardangerfjord een stukje in te varen. Daarna zullen we langzamerhand weer een beetje zuidwaarts moeten gaan om Rutger over een week in Stavanger op het vliegtuig te zetten.

Leirvik by night

Klosteroy - Haugesund

Maandag 20 juli. Redelijk vroeg begint de kriebel al bij de bemanning van de Zahree. We horen wat wind in het want. Goed zeilweer! Yeahhhhh!
We ontbijten met heerlijke warme broodjes uit de oven en manlief geeft mij het laatste eitje..precies zo gekookt als ik um het lekkerst vind. Lief toch?
Ik was de kruimels nog aan het verzamelen en hoorde de motor al brommen. Ankerop en gaan! We zagen alweer de Eendracht voorlangs gaan.

Daar is de Eendracht alweer. Omhoog die zeilen, jongens!

Waarom zeilden ze niet? We gingen aan het eind van het Mastrafjord stuurboord uit over het weidse Boknafjord. Zahree zette er flink de sokken in. Alweer zo’n heerlijke zeildag zeg! Ook de Noren zijn lyrisch over deze zomer. Ze hebben al heerlijk weer sinds het vroege voorjaar. Dit is zeer ongewoon voor Noorwegen. De Eendracht bromde voor ons uit en koos later zee. We denken dat ie naar Leirvik gaat. Er is een tallship-gebeuren aan de gang. Veel grotere en kleinere meer en minder traditionele schepen maken een tour en doen verschillende havens in Noorwegen aan. In elke plaats is dan een soort havenfestival aan de gang.
We Passeerden Skudeneshaven (een andere keer) en Kopervik (ook een andere keer) en zeilden met een heerlijke halve wind door de Karmsundet, via het Forresfjord naar Haugesund. De rotswanden zijn in deze fjorden niet zo heel erg hoog. Dit betekent dat er minder sprake is van valwinden en de wind er wat regelmatiger waait. Dat zeilt wel zo fijn. Rutger had wat ontwenningsverschijnselen omdat hij van zijn ouders niet mocht vissen
vandaag. Er is nog genoeg vis in de koelkast…morgen weer Rut!
Hieronder wat foto’s:

Vlak na de hoge brug voor Haugesund ging de wind van zee waaien en trok nog even lekker aan. Vlak voor we aan de noordzijde van het stadje richting kade gingen streken we als een geoliede machine alle zeilen en vonden een mooie ligplaats hier aan de kade. Geen stroom, geen internet, geen water…wel betalen. Dat is jammer… Later in de middag gingen we op zoek naar een strandje waar je kon zwemmen. Iets ten noorden van het centrum. Het was zo heet voor de kade dat we echt even afkoeling nodig hadden. Onderweg zagen we Harald op een sokkel. Harald de dappere, of zoiets… Herbert was de dapperste en lag er al snel in. Ik deed er een eeuwigheid over maar lag er het langste in. Rutger had geen zin in koud water en bleef op het droge. Het water was als je door was heerlijk! Daarna gingen we nog even op zoek naar een monument van de stichter van het Koninkrijk Harald de weet-ik-veel hoeveelste. We zagen het liggen in de verte maar mij te ver weg in die hitte. Kerkje. Dus terug naar het centrum en boodschappen doen bij de Coöp. Toen naar boord en lekker douchen en haren wassen in de kuip met de buitendouche. Te laat bedachten we dat het misschien niet zo elegant is; die shampoo in de haven. Maar viezigheid ligt er sowieso daar. Biertje, wijntje, knabbeltje en nogmaals diner mét kabeljauw en een stukje makreel. Mmmmm! De havenmeester kwam zijn 190 kronen innen toen de visjes lagen te bakken. Niet storen havenmeester! De vis moet precies goed zijn! Na het eten wandelden we door Haugesund. Haugesund Stukje cultuur van Haugesund Het is erg warm en wat benauwd in de boot. Een nadeel van in een stadje liggen met mooi weer en niet voor anker. Morgen wordt het misschien Leirvik of nog wat noordelijker… Waar de wind ons waait!

Vika – Finnasandbukta (Klosteroy)

Al vrij vroeg in de ochtend gierde de wind om Zahree in de baai van Vika. Het was alweer een prachtige, zonnige dag. Yeahhhh, zeilen! Na het ontbijt gingen we vlot ankerop. We lieten pirtatenschip de Atyla, ook onder Nederlandse vlag varend maar nu met een groep Spanjaarden aan boord, achter.

De Atyla

De Lysefjord leek bezeild en aangezien we de wind achter hadden kon het grootzeil geheel omhoog. We zeilden op met een Nederlander met een Noorse boot. Hij zei vriendelijk gedag in onze eigen taal. Hij bleek in Stavanger te wonen. Hij had het goed bekeken want voerde alleen de genua. De wind draaide als een drol in de pispot en we bleven aan het bijstellen en gijpen (wind draait achterlangs waardoor het zeil kan overklappen, de zgn. klapgijp). Tot hij afsloeg naar Stavanger gingen we gelijk op. Reuze irritant aangezien wij veel meer zeil voerden. Maar de stiekemerd bleek wel de motor bij te zetten hahaha!
We zagen nog tallship Christian Radich varen. Mooi schip, hoewel wat ver weg voor een foto van enige kwaliteit.

De Christian Radich

Na het Lysefjord gingen we stuurboord uit weer het Hogsfjord op. Daar gingen we nog even snoeihard (8.2 knopen) maar toen eenmaal de hoge rotsformaties aan beide zijden achter ons waren kakte de wind spectaculair in. Rutger sloeg direct zijn slag en hengelde bij de eerste poging al 3 knapen van makrelen uit het zilte nat. In een recordtijd lagen hun koppen erin terug om als voer te dienen voor de meer gelukkigen. Wij hadden weer ons toast met vis voor wat daagjes veilig gesteld!

Weer drie lekkere vette makrelen.

Na het Hogsfjord gingen we via Horgefjord en Hidlefjord naar het Mastrafjord.
Onderweg zagen we ook nog de Eendracht, een tallship dat vaart met gehandicapten en geheel is ingericht dat men ook met rolstoel over het dek kan rijden. Toen we in de voorjaarsvakantie twee jaar geleden naar Engeland zeilden met Karin en Martin hebben we dit schip ook gezien en nog gezellig naar elkaar gezwaaid!

De Eendracht op grote afstand.

Het 12 uurtje werd door de schipperse gesmeerd en is ook wel eens een foto waard. Dat jullie niet denken dat ik me er met een Jantje-van-Leiden van afmaak!

Kan ermee door, toch?

Eenmaal in het Mastrafjord liep de snelheid verder terug tot een schamele 2 knoopjes en liep het richting 4 uur. Toen er een zeewindje opstak vanaf zee en de wind helemaal tegen draaide, hielden we het voor gezien.Op naar de ankerplaats op het mini-eilandje Klosteroy.

De prachtige baai van Klosteroy

Aangezien we vis voor de maaltijd hebben is een winkel nog even niet direct van belang.
Kopervik op het eiland Karmoy zal moeten wachten tot morgen. Alhoewel…misschien slaan we het over en gaan we direct door naar Haugesund. Het blijft nog een dag wind uit oostelijke richting, volgens de voorspelling. Die gebruiken we nog om zover mogelijk naar het noorden te gaan. Of we Bergen nog halen…tis maar de vraag!
De borrel met makreel op toast was weer subliem en het avondeten met de kabeljauw de hit van de dag.

De kabeljauw ligt te wachten…en trouwens…proost!

Nu staat het bijbootje al te trappelen om ons naar de kant te roeien want er moet nog gewandeld worden (zucht!).

Prachtige avondluchten tijdens de wandeling.

Net terug van een avondwandeling en wat voor één! Zeker een km. of 5 en dat vind ik best veel om je eten even te laten zakken. Maar het was de moeite waard.
De zon was aan het onder gaan en dat gaf een prachtig licht. Wat jammer nu dat ik weer eens het SD kaartje van de camera in de computer had laten zitten en daar pas achter kwam toen we al aan wal stonden en Rutger al een heel eind daarvoor geroeid had. Was me niet in dank afgenomen als ik hem gevraagd had even het SD kaartje te halen. Dus moeten we het met de foto’s van de mobiele telefoons doen.We hebben een prachtig natuurpad tot boven op een heuvel gelopen. Daar vandaan kon je de hele omgeving met alle sunds en fjorden in de omgeving overzien. We zagen Zahree’s masten nog net!

Pittige wandeling maar zeer de moeite waard!

 

Rutger rent naar beneden. Dat durven zijn ouders niet.

Nu doen alles wat beenspier genoemd mag worden pijn en neem ik maar gauw een ibuprofennetje en ga ik naar mijn mandje.

Het was weer een prachtige dag en als we de voorspellingen mogen geloven komen er nog meer van zulke dagen met iets meer wind. Daar tekenen we voor!