Adnoyvagen - Vika

19 juli begint werkelijk bladstil en direct al warm en zonnig. Een heerlijke rust heerst er nog in onze ankerbaai. We staan redelijk op tijd op. De schip presenteert weer een heerlijk ontbijtje. We zijn nu wel ‘low’ met de eieren en andere versboodschappen maar hopen dan nog op tijd in Tau te zijn. Vandaag is het zaterdag en in Noorwegen kennen ze voor de zaterdag nog een vroege sluiting om 15.00 uur en zondag werken doet men geloof ik niet aan.

Volkomen bladstil.

We halen het anker op en motoren zeer zacht de baai uit. We willen de rust eigenlijk niet verstoren. Bovendien heeft Rutger echt zijn zinnen gezet op vis vangen dus er is een snelheidsrestrictie van 3 knoopjes. Dan bijten ze nog wel. Helaas de haken blijven onaangeroerd.
Na een aantal mijltjes draaien we het Lysefjord in.

Bakboord uit het Lysefjord in.

De brug net voorbij Oanes moet met zijn 50 m. hoogte geen probleem zijn. Onze masten zijn de helft. Het is grappig dat je met geen mogelijkheid kunt inschatten of de hoogte afdoende is…laat staan als het maar net aan is.

Kan het? Ja echt? Makkie!

Het Lysefjord is indrukwekkend. Aan beide zijden rijzen de steile rotswanden honderden meters omhoog. Toch doet het lieflijk aan, mede door het zonnetje en het gebrek aan wind. Dat vinden we dan wel weer jammer natuurlijk!

Mooi vaarwater!

Onderweg hengelt Rutger er nog een paar zeekomkommers uit maar die blieven we niet.

Drie vette zeekomkommers…bleh!

We spotten ook nog een zeehond, niet voor de eerste keer in Noorwegen, maar nu kan Rutger hem in de lens vangen. Niet dat je er veel van ziet….

Koppie van een zeehond.

Daarna varen we met een zacht briesje tegen naar de Preikestolen. Een ruim 700 m.hoog rotsblok dat uit de verticale rotswand uitsteekt. Het duurt even voor we zien waar het precies is maar een juiste positie-aanwijzing helpt. Ineens zien we hele kleine miertjes met witte t-shirts heel voorzichtig over de rand gluren. We fotograferen Zahree met rots en Rutger gaat in de bijboot om nog mooiere plaatsjes te schieten.

De Preikestolen

De driemaster Alexander von Humbold II liggen we gezellig naast. Ook hun bemanning tuurt onder de indruk omhoog. Ook fotograferen we elkaar.

De driemaster Alexander von Humbold en Rutger.

Klein bootje!

 

Heeel klein bootje!

Daarna draaien we om en tuffen we zachtjes terug naar het zuide. Het plan om naar Tau te varen laten we maar ‘varen’. Er staat geen wind en dan moeten we helemaal motoren. We gaan bakboord uit bij de prachtige baai van Vika en ankeren daar op 9 m. water.

De baai van Vika met Zahree.

Rutger gaat nogmaals in de bijboot met visgerei! We MOETEN toch een lekker visje hebben anders wordt het balletjes uit blik!

Fanatieke visser, foto is door de verrekijker genomen.

Later in de middag moeten we actief worden van onszelf. We wandelen de weg omhoog en slaan ergens rechtsaf. Dat blijkt het erf van iemand te zijn. Een vriendelijke jongeman vindt het prima dat we door hun tuin lopen en door het hekje richting het eind van de baai waar het niet zo enorm hoog is. Toch is het klauteren geblazen. Herbert heeft zijn slippers aan maar slippert gewoon over de rotsen. Moeders klautert dapper mee maar denkt alweer aan haar stijven spieren morgen. En Rutger…tja…die draaft als een klipgeit overal overheen. Het is een prachtige wandeling; warm en dorstig worden we ervan!

Hier ging het nog redelijk voor de oudjes!

Zelf een dammetje bouwen.

Ff uitpuffen!

Daarna bleek het in de buurt van 5 uur! Borreltijd! Je staat nog verbaasd hoe snel de oudjes dan nog terug kunnen klauteren.

Terug op de boot smaakt bier en wijn met worstje en chips als een godenmaal. De zon brandt nog ongenadig en we brengen een zonnezeil aan. Het begint zowaar ook nog even hard te waaien!

Na het avondeten met inderdaad de Unox balletjes in tomatensaus opgeleukt met ui en paprika en rozemarijn is Rut nogmaals het water opgegaan. Dat stelde hem vrij van de afwas!

Nog een poging!

Ook ik kom zo onder de afwas uit.

Zie ik hem toch op een gegeven moment als een dolle op iets inslaan… beet gehad!
Wat paniekerig komt ie terug racen. De vis is versuft maar nog niet morsdood en dat was toch wel de bedoeling. Nog even op de foto met deze joekel!

Goed gevist, Rut! Morgen niet weer vieze balletjes in saus!

Dan krijgt de vis de genadesteek achter de kieuwen en ga ik ongeveer kokhalzend de kajuit in.

Zo netjes in moten in de koelkast. Goed voor twee dagen vis eten.

In het boek Norway van Judy Lomax zien we de schrijfster met precies zo’n vis op de foto!

Uit ‘Norway’ van Judy Lomax. Het is een kabeljauw (cod). Mmmmmm!!!!

Komt dat even goed uit! Twee dagen lekker vis eten. Zo houden we het nog wel even uit zonder een winkel te hoeven aandoen.
Morgen wordt er weer wat meer wind verwacht en hopen we richting Haugesund te gaan. Dat is te ver, maar we zien we waar onze Zahree ‘strandt’….
De wandeling maar de Preikestolen bewaren we nog even voor later. Morgen weer lekker zeilen!

Langoya - Adnoyvagen

Wat een schitterend mooi weer vandaag, 18 juli. Gelukkig ging de wekker niet vanochtend. Niemand hoefde om 5 uur op te staan om de wind mee te hebben of een verre bestemming te halen. Vandaag stond in het teken van het grote genieten. Alhoewel…vanochtend stonden er wel wat mannen-klusjes op het program: onder het vlak van Zahree pokken opsporen op schroef en dieptemeter en deze zonder pardon met een houtje naar de zeebodem verwijzen. Met duik pak en lucht. Herbert heeft de bakboordzijde gedaan en Rutger de stuurboordzijde.

Niet te koud hoor!

Mijn arme kleine jongen stoof wel eerst over het dek om enge kwallen te spotten. Hij meende dat deze het zeker op hem gemunt zouden hebben en hem met hun griezelige drijftentakels lelijk zouden toetakelen. Maar als zijn pappie plechtig zou beloven ECHT op de uitkijk te blijven staan, waagde hij het erop. De verwijfde gilletjes waren niet van de lucht. Zijn vader vond hem maar een sissy…

Wél goed kijken of er kwallen zijn, pappie!

De nieuwe dek douche kwam nu heel erg goed van pas! Daarna een soepje en broodjes en vervolgens ankerop richting het Lysefjord waar de Preikestolen (een 700 m.hoge rotswand waar je onder gezeild MOET hebben) zijn.
Met een zeer matig gangetje en alleen grootzeil en genua op gingen we ons weegs. De hengel en ander vistuig werden direct in stelling gebracht en al na een halve mijl was het raak. Twee makrelen; één flinke en een (in mijn ogen) baby'tje. De mannen kenden geen genade; beiden moesten onthoofd.

Die kop gaat eraf! Moeders vindt het zielig.

Eerst de grote; Rutger zette er nietsontziend het mes in en daarna bleek de kleinere de lip waarschijnlijk al doorgescheurd te hebben want die was gelukkig foetsie. Jammer he, jongens? De makreel ging schoongemaakt de koelkast in. Rutger was ervan overtuigd dat de volgende, zeg eens, 20 makrelen binnen no time ernaast zouden liggen. Helaas, ze wilden niet meer bijten.

Wat een prachtig zeilgebied!

 

Stavanger bewaren we voor later.

 

Het Hoksfjord, met de genua op de boom.

De wind blies met een krachtje 2 tot 3 met de zon er op volle kracht bij, over het Hoksfjord en het Holefjord naar de hele intieme ankerplaats Adnoyvagen gezeild. Laten we daar nu precies om borreltijd aankomen! Herbert heeft de makreel op goddelijke wijze gebakken en presenteerde ze met schijfje citroen op een toastje met wijntje en bier. Mij hoor je niet klagen!

Makreel op toast, mmmmmmmmmmmmm!

Wat een prachtige buitenhuisjes hebben de Noren toch. Ze varen als dollen in de rondte in hun speedboten en links en rechts schieten de veerboten als een dolle langs je. Maar verder zijn ze relaxt en erg vriendelijk! Regelmatig gaan de duimen omhoog omdat ze Zahree een mooi schip vinden!

Ik heb van de laatste restjes verswaren meegenomen uit Nederland nog een eetbare maaltijd op tafel kunnen toveren. Morgen moeten we toch echt een winkel hebben anders wordt het echt blikvoer!
Het plan is om via het Lysefjord naar de Preikestolen te varen. Daar MOETEN we natuurlijk onder aan de enorme rotswand zeilen. En zien dat we Zahree daar mooi op de foto krijgen.
Daarna zeilen we naar Tau, een plaatsje aan het Idsfjord. Van daaruit kunnen we de dag erna met de bus naar Preikestolhytta om van daaruit zo’n twee uur voornamelijk te klimmen naar de Preikestolen om ook van bovenaf het Lysefjord in te kunnen koekeloeren. Dat schijnt helemaal te gek te zijn en je MOET het gelopen hebben…zeggen middelste en zijn pa. Ik ben daar HELEMAAL niet van overtuigd en ben nog bezig een goede uitvlucht te verzinnen. Ziek, zwak, misselijk…. nog ideeën?

Nu is het bij tienen en is het geheel bladstil en nog volop licht. Ook iets geweldigs van de zomer in Noorwegen zijn. Het is flink langer licht dan in Nederland.

Bij de pijl liggen we.

Egersund – Langoya, van 5 tot 5!

Vanmorgen, 17 juli, ging misdadig vroeg de wekker. Hoorden we daar de kleine jongen al scharrelen? Was dat de Nespresso al? Je kunt niet zeggen dat daar geen motivatie uit sprak…hij wilde het wijde water op. Een lange zeildag lag voor de boeg en we gingen proberen om in een ruk door te varen tot Stavanger, meer dan 60 mijl varen.

Lief van de jongens hoor…moeders mocht gewoon blijven liggen. Want eerlijk gezegd…ik vond het aanvankelijk niet zo’n best plan, zo achterlijk vroeg weg. Het regende al een beetje toen de motor aanging maar eenmaal ‘a’ gezegd….
Gisterenavond was al besloten toch het risico van de brug niet te nemen dus we gingen weer de sund af, zuidwaarts en op zee stuurboord uit. Om de kaap en dan richting het noorden naar Stavanger. Het ging almaar harder regenen en de wind trok ook lekker aan. We ging super hard maar wat een baggerweer.

Met baggerweer wordt er lekker binnen gestuurd.

Slapen ging al helemaal niet meer dus er maar uit en wat katterig door het rollen op de bank hangen. Na het ontbijt, allerliefst geserveerd door mijn allerliefste schip, ging het weer beter. Belangrijk dat de buik goed vol is; dan heb je echt minder last van zeeziekte.
We schoten wel lekker op maar we zagen niks van de Noorse kust. Balen!

Uitzicht nul…de plotter schept gelukkig duidelijkheid.

Rond klokke elf werd het lichter en werd het uiteindelijk droog. Zonnetje erbij, mooi lopend windje en je bent gelijk alle misère van daarvoor vergeten.
Voor de lunch stonden er nota bene pannenkoeken op het menu. Wat een onderneming op een wiebelende boot. Maar de tevreden geluiden van het manvolk zijn ook wat waard.
Later was het over en uit met de golven omdat dan de grote rotsen en eilanden voor de Noorse kust beginnen en die dempen de zeegang natuurlijk enorm. Toen werd het helemaal genieten op de comfort seats in het zonnetje. Heerlijk zeilen zo!

Het is weer opgeknapt en de golven zijn verdwenen. Lekkerrrrr!

Tegen 15.30 uur draaiden we stuurboord uit richting de Riskafjord bij Stavanger.

We draaien nu richting Stavanger.

Grote zeeschepen, passagiersreuzen en ferry's schoten links en rechts voorbij.

Om goed rekening mee te houden…

Enthousiast zwaaiden we naar een Nederlandse sleepboot uit Rotterdam waar één van de bemanningsleden ons toeriep dat ie wel met ons mee wilde. Hij wilde naar huis. Sorry jongen, we gaan nog niet naar huis….we zijn er net! Twee enorme boorplatform-plaatsers van Heerema lagen midden in het water.

 

Van Heerema…wanneer komt er werk?

Ze wachten waarschijnlijk op werk want veel gebeurde er niet daar. Wat een kolossen! Herbert dacht dat ze wel 5000 ton konden tillen. Wie checkt op internet? Het waren de Thialf en de Hermod, het moeten al ouwe beestjes zijn die al decennia in bedrijf zijn.
De omgeving is hier aan de ene zijde heel landelijk met prachtige houten huizen en aan de andere zijde behoorlijk stedelijk en industrieel. Bij Stavanger wordt duidelijk goed geld verdiend!

Na nog wat genoeglijke mijltjes ging we scherp stuurboord uit richting de gekozen ankerplaats We kwamen op de minuut om 17.00 uur aan bij het eilandje Langoya. Daar liggen we nu zeer rustig te dobberen achter het anker.

Vissen en borrelen en…nog meer vissen en borrelen.

Veel praatjes hebben we niet meer. Maar het bier en wijntje smaakten goed hoor. Zo de zalm klaar maken (helaas nog niet vers gevangen door Rutger!) en dan liggen wij er vast super vroeg in!

Zoek de ankerplaats Lango(met een schuin streepje erdoor)a! (bij de pijl)

Bij Egersund omhoog.

Rustdag? Noem dat maar een rustdag! Maar werkelijk een heerlijke nacht gehad hoor! Het bed bewoog niet, je gleed niet naar één kant, je werd niet geroepen als je eigenlijk nét in slaap was gevallen. Heeeeerlijk!
Vanmorgen is Herbert gratis broodjes gaan halen die door een winkel in Egersund aan de bezoekers aan de bezoekers worden gegeven. Kregen we zomaar twee vouchers voor van de havenmeester gisteren. Leuk toch?
Daarna heerlijk ontbeten, een halve douche maar geen warm water grrrrr, blog bijgewerkt en verstuurd en op pad met de benenwagen naar de Varberg alwaar een mooi uitzicht ons in het vooruitzicht gesteld was.
Weten jullie wel hoe frustrerend is als je zoon gewoon naar boven huppelt en jij er zwaar hijgend en puffend, bij iedere 20 m. stijgen moeten uitblazen, achter aan sukkelt?
Maar aan alles komt een eind en ook aan deze toch maar 120 m. hoge berg (meer heuvel eigenlijk).

Zicht richting de haven. Net achter het grote rode dak kun je Zahree net zien liggen

In vroege tijden was dit het uitkijkpunt om de vijand goed in het snotje te houden en ook de Duitsers hebben vanaf dit punt tijdens de bezetting van Noorwegen alle geallieerde bewegingen in de gaten proberen te houden. Maar we lazen dat ze door de Engelsen hier flink hun vet hebben gekregen.

Foto’s uit bezettingstijd. De middelste foto laten de bombardementen zien van de U-boten door de Engelsen

 

Uitzicht naar alle kanten.

Daarna ging er een mooi voetpad rond de Varberg en hadden we mooie doorkijkjes richting de Noordzee.

Lommerrijk!

Langzaam daalden we weer richting Egersund en kwamen precies uit bij de Italiaanse ijscowinkel en raad eens….de heren hoefden geen ijsje dus nam ik er ook maar geen. Gezondheidsfreaks toch? Grrrrrrr!

Wij blieven geen ijsco!

We zochten heel Egersund af op zoek naar een paravaan. Dat is een hengelartikel dat ervoor zorgt dat je lijn gaat duiken. Die hadden ze nergens maar wel een ander vistuig dat men hier veel gebruikt en er ZEKER voor gaat zorgen dat we morgen verse vis op het bord krijgen. Makreel ofzo….zegt Rutger! We rekenen erop Rut!
Toen wat boodschapjes doen in de goed voorziene Coöp. Schrikken!!!! Niet normaal, die prijzen hier! Het is gewoon twee keer zo duur als in ons eigen landje! Zeker weten dat de gehele voorraad blikvoer onder de vlonders weg is als we terug zijn!

Daarna lekker aan dek in het zonnetje chillen. Boekjes lezen en om klokke vijf aan de borrel.
We hadden een interessant gesprek over ethiek en de plaag van emails aan iedereen en over alles en daarna mocht kokkie Tineke de kombuis in en had in 20 ms de aangeklede karbonades op tafel. De crew vond het alweer lekker!
Nu ben ik net voor de tweede keer naar de douches afgereisd en de douche genomen waar Herbert goede ervaringen mee had. Eindelijk haren gewassen onder een WARME douche! Yeaaaaah!

Morgen schijnen we om 5 uur des ochtends te moeten vertrekken vanwege gunstige wind. De voorspelling zegt dat we regen krijgen. Is dat even jammer na zo’n heerlijke dag als vandaag!
Het wordt nog even spannend of we de Eigeroey Bru (brug) onderdoor kunnen. Het hangt erom. We zouden toch minstens 75 cm. over moeten houden…Mij iets te spannend eigenlijk maar het scheelt wel een heel eind omvaren.
Jullie lezen vanzelf of we onszelf ontmast hebben of dat het goed is gegaan.